สาเหตุที่ทำให้คาร์ฟูร์ต้องขายทิ้งกิจการในญี่ปุ่น หลังจากเข้าไปทำตลาด ตั้งแต่ปี 2543 เป็นเพราะคาร์ฟูร์ไม่เข้าใจตลาดญี่ปุ่นเพียงพอ เนื่องจากพฤติกรรมของผู้บริโภคแดนซามูไรแตกต่างจากชาติเอเชียอื่น ๆ ทั้งที่ในวันเปิดตัวสาขาแรกมีชาวญี่ปุ่นยืนต่อแถวรออุดหนุนอย่างล้นหลาม
คาร์ฟูร์ไม่สามารถหาสูตรที่ตอบโจทย์ความต้องการของผู้บริโภคญี่ปุ่นได้ เพราะคนญี่ปุ่นนิยมซื้อสินค้าที่ต้องการเพียงเล็กน้อย แต่จะซื้อทุก ๆ 2-3 วัน ซึ่งนี่เป็นโจทย์หินสำหรับยักษ์ค้าปลีกต่างชาติ ไม่เพียงแต่คาร์ฟูร์ แต่ยังรวมถึงวอล-มาร์ตด้วย และแม้คนญี่ปุ่นจะเริ่มนึกถึงเรื่อง ราคามากขึ้น แต่ก็ยังให้ความสำคัญ รองจากเรื่องคุณภาพ
นอกจากนี้คาร์ฟูร์ยังมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ อาทิ ติดฉลากผิดจนทำให้เนื้อหมูญี่ปุ่นเกรดต่ำกลายเป็นผลิตภัณฑ์จากอเมริกันที่ขายในราคาแพง ซึ่งสร้างความสับสนให้ลูกค้า รวมถึงขายของหมดอายุ ซึ่งเรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้กลับบั่นทอนความรู้สึกและความเชื่อมั่นของชาวญี่ปุ่น และยังมีปัญหาในการเลือกทำเล เปิดสาขาใหม่ ๆ ซึ่งส่งผลกับโมเดลธุรกิจ ที่ต้องเร่งทำยอดขายให้ครอบคลุมต้นทุนและใช้การประหยัดจากขนาด (economies of scale) สำหรับเครือข่ายโลจิสติกส์ ทั้งยังไม่ลงรอยกับผู้ค้าส่งหลังจากบริษัทพยายามซื้อผลิตภัณฑ์โดยตรงจากผู้ผลิต
